Aan de hand van gevonden kringloopobjecten brengt Mevrouw R. een leven in beeld. Het project groeit onder haar vingers. Het is vooraf niet uitgewerkt, het is als het echte leven een avontuur. Het begint gewoon met een idee…
Drie tot vier jaar: Geruite Terlenka kinderjurk
Geruite Terlenka jurk met grijze voering
Model met lage taille en stolpplooien
Merk: Terlenka serie nummer BJ No 8775585
Terlenka label met olifant ontwerp van Cloeck en Moedigh
Ca. 1960 -1967
Gevonden in kringloopwinkel Emmaus Bilthoven
Prijs ca. 4 euro
Wat zeg je me hiervan? Deze keurig geruite kinderjurk voor een 4-jarige was in de jaren zestig, gecombineerd met spierwitte maillot, vast en zeker een prachtige zondagse dracht. Ondanks dat de jurk al zeker 50 jaar oud is zou hij zo in de winkel kunnen hangen. Dat is de kracht van Terlenka, niet te verslijten. Precies die kracht baart mij zorgen. Eén enkel ouderwets synthetisch kinder-niemendalletje waar nog geen spoor van verval zichtbaar is. Hoe zit het dan met al die andere synthetische onverwoestbare niemendalletjes?
Hoe kijken we naar kledingstukken? Bestaat er nog zoiets als doorgeschoven afdankertjes, die via een ouder broertje worden doorgedragen door het jongere broertje of neefje? Worden er nog veel kledingstukken zelfgemaakt? En worden kinderen daarbij betrokken door zelf de knoopjes, patronen of stofjes te mogen uitzoeken? Kan je overal hardop zeggen dat je tweedehands kleding draagt?
Terlenka: sterk, kreukherstellend, wasbaar en plooihoudend. Terlenka is de merknaam van een synthetische stof, waar nostalgische gevoelens aan vastkleven. Het is een prachtig woord. Terlenka spreekt tot de verbeelding, waardoor ik een rijke potpourri van wat-zal-ik-vandaag-eens-aantrekken aan mij voorbij zie trekken.
Zo zit in mijn klassieke Terlenka-verbeelding-repertoire het wat rommelig oude meneertje met een lichtbeige Terlenka-broekje, de vouw er strak in, een licht nonchalant hoogwater-pijpje boven de wat verschoten instappers. Met een linnen tasje over de schouder zie ik hem treuzelend tussen alle hamsteraars in de supermarkt zijn boodschapjes doen.
Of type Bep T. de slechte basisschooljuf. In haar altijd strak gesteven kleren probeerde zij mijn tere kinderziel te vernielen met haar gemene streken. Maar dat lukte haar niet. Ik kreeg thuis les in observatie en daarmee bouwde ik kennis op over de kledingkeuzes van toevallige voorbijgangers. Het arme mens had daar zelf nooit les in gehad. Met haar onberispelijk keurige uiterlijk probeerde ze haar slechte inborst te verhullen. Ik wed dat haar hele garderobe uit Terlenka bestond.
Later kwam ik in het klasje bij de eeuwig in Terlenka gehulde wiskundeleraar. Strikt genomen zou je dus kunnen zeggen dat Terlenka het goed deed bij de leraren in de jaren zeventig. Misschien konden ze toen niet meer betalen.
Wat je als kind in je eigen wereld ziet vormt het begin van jouw smaakbeleving, waarmee je later zelf de wereld instapt. Wanneer mocht jij zelf voor het eerst iets nieuws uitzoeken? Hoe deed je dat? Of maakte het je allemaal niets uit en trok je aan wat je moeder omhoog hield? Met alle gevolgen van dien.
Eeuwigdurende Terlenka, trouw als een hondenvriend. Of: in welke uitverkoop hebben ze dat opgesnord? Jij mag het zeggen.