Gedicht: Stil

fotografie Mevrouw R.

Stil

Als mensen verweerde, versleten sporen van

het leven worden; stillevens van eenzaamheid

als mensen zich laten voortduwen door anderen, in de wind

omdat ze niet meer vooruitgaan; stillevens van machteloosheid

als mensen alleen nog in het eigen lichaam ronddwalen

omdat de rek uit de geest is gehaald; stillevens van achterblijven

worden ze weggestopt in donkere hoeken,

niet te zichtbaar; meer dood dan levend

stillevens van vergankelijkheid

met te weinig visite