Het volgende gedicht schreef ik onlangs naar aanleiding van de dichtwedstrijd die begraafplaats Rusthof in Amersfoort uitschreef, met als thema leven en/of dood.
Jou niet meer te weten
Die brokken verdriet
dat zware gemoed
mijn schouders hangen
Die wanhopige leegte
dat scherpe gemis
mijn ziel zoekt
Die ondraaglijke chaos
dat onmenselijk verlangen
mijn hart huilt
Die verslindende rouw
de eenzaamheid
mijn leven versteend
Die bittere belofte
dit leven te vieren
Mijn diepste angst
jou niet meer te weten.
Dit andere gedicht schreef ik voor de muurpoëziewedstrijd Amersfoort. Een voorwaarde hierbij was dat er een link zou moeten zijn met de locatie – Korte Gracht en omgeving. Ik schreef het gedicht Och, arme Piet waarin de onbeantwoorde huwelijksaanzoeken van Piet Mondriaan een ander kant van zijn leven belichten.
Och, arme Piet
Och, arme Piet
tussen Amersfoort 7 maart 1872
en New York 1 februari 1944
Pionier van abstractie
artistiek ijkpunt
Tussen jouw rechte lijnen
verliep de liefde grillig
Ook al was je
zachtaardig en gevoelig
ongelofelijk charmant
– Schatje, hoe zat het nou met trouwen?