Prijzen

Made in China – Hollandsch paar

Ze staan naast elkaar hoog in de glasvitrine. Het is lang geleden, maar ik weet het nog precies. Om ze recht aan te kunnen kijken moet ik op mijn tenen staan. Dit heeft als bijkomend voordeel dat ik met weinig moeite onder de voeten kan kijken of er een stempel of ander merkbeeld aanwezig is. De prijzenkoning van de kringloopwinkel had na uitvoerig speuren besloten dat het collector’s items waren en zijn prijs op het boerenpaar geplakt. Ik zucht en vraag mij af wat mij nou precies naar dit porseleinen echtpaar doet verlangen.

Wat zou ik graag de goederen die bij de kringloopwinkel binnenkomen op waarde willen schatten. Als schatgraver. Oud Frans of Duits servies, ingepakt in oude kranten, voorzichtig uitpakken en op tafel zetten. De verzameling bekijken en het stof wegvegen. De kranten gladstrijken met de hand op tafel en snel scannen op frivoliteiten uit een ver verleden. Deze met de schaar uitknippen en in een schriftje plakken, voor mijzelf, voor later. Daarna met een botervloot in de hand virtueel verdwalen in de wereld van porseleinfabrieken, verstopt in alle uithoeken van het 19e eeuwse Europa. Door een ingelijste drukprint met berkenbomen googelend er achter komen dat het hier werk van een beroemde graficus uit Polen betreft. Door merkwaardige broches, gesigneerd, op trektocht langs makers van sieraden. Als schatgraver dien ik regionale verschillen te kunnen aanvoelen en reis daarom veel langs alle filialen.

De uiteindelijke prijsbepaling laat ik aan de prijzenkoning over. Ieder zijn vak. Ik vertel hem het verhaal. Op basis daarvan roept de koning zijn prijs en plakt een sticker. De schappenmeester haalt het op en zet het op zijn beste plek in de winkel. Het is een kringloop, een perpetuum mobile, de samenwerking tussen schatgraver, prijskoning en schappenmeester. Die echter niet kan bestaan zonder consumptie en ontspullen.

Het moment waarop je de prijs bepaalt verdwijnt de magie. Het ontdekken en leren herkennen van vakmanschap is genoeg. De verbazing over wel of niet aanwezige schoonheid, noodzakelijkheid en over herkomst en afstand doen zijn de verdiensten.
Het is collectieve kunstgeschiedenis over het leven van alledag met particuliere huisraad. En uiteindelijk schrijf ik erover en komt het allemaal weer terug in de kringloop van hergebruik. U ziet uw voormalige spullen weer terug bij mij in het Rariteitenkabinet, voorzien van mijn schatgraverssausje.

Made in China lees ik op het stempel aan de onderkant van de voeten als ik gebukt bij de vitrinekast sta. Ik kom omhoog en kijk ze nog eens goed in de ogen. Limited Edition én Made in China, is dat geen paradox? Ze verblikken of verblozen niet, geven het geheim niet prijs. Misschien zijn ze bijzonder omdat ze na al die jaren nog steeds samen zijn en dat zonder kleerscheuren.

Maar wie heeft dit koppel nu bedacht? Iemand in China? Of hebben ze het ontwerp vanuit Nederland opgestuurd naar de fabriek? Is het ontwerp gewoon goed gejat? Is dit stel gemaakt om buitenlandse toeristen in Nederland te verleiden, met dit stel als souvenir voor thuis? Of werd dit Hollandsche boerenpaar enkel regionaal verkocht, in China, als een tropische verrassing voor op een Chinees dressoir?
Het is een merkwaardig koppel, als symbool voor een doorgedraaide wereld.

Heb ik mij aan de nieuwe kleren van de Chinees keizer vergaapt met dit tweetal? Limited edition, enkel te zien voor wie niet dom is, en deugt voor zijn ambt…

Mevrouw R. was het afgelopen half jaar druk met online lesgeven, doorliep een fijne cursus schrijven, deed mee aan een Praktisch Idealisme-lab, schreef zich in voor Helmen vol Verhalen, kon niet ophouden met vogels knippen en deed ook ander teken- en knipwerk. Ze gaat nu eerst in alle vrijheid lekker de neus achterna en hoopt u na de zomer weer te mogen begroeten.