Zoete antropomorfische muzikantjes uit China

Animal Orchestra Blocks swingen erop losDeze Animal Orchestra Blocks spatten als een kleurrijk en muzikaal gezelschap swingend uit de verpakkingsdoos. Made in China, al een tijdje geleden.

Zoet en onschuldig. Geen likje verf teveel, slechts één zijde is beschilderd. Wel lekker dik in de lak. Het is een mooie, gladde, dikke, wollige verflaag, zoals ik geschilderde objecten graag zie.

Het zal wel aan de tijd van het jaar liggen maar ik zie er ook een alternatieve, niet religieuze kerststal in.

Een orkest vol beestjes. De haan als dirigent, leider van het orkest. Met een dwarsfluiter als solist, let op zijn koddige korte jasje. En een piepkuiken als zangsolist.

Wij kunnen ons makkelijk identificeren met dieren. Voor volwassenen vaak met een grap of vertedering. Voor kinderen een prima middel om iets te leren. Er komt dan antropomorfisme om de hoek kijken. Goed voor empatisch vermogen en emotionele intelligentie.

Immers, ieder dier staat symbool voor bepaalde eigenschappen die kinderen snel kunnen begrijpen. Een trotse haan, een kleine muis, een gezellig rond varken, een lieve snoezepoes en een lieve lobbes als hond. Dus blijkbaar weten we al heel jong hoe het werkt, ook als we het woord zelf nog niet kunnen uitspreken: antropomorfisme.

We doen bijna allemaal aan antropomorfisme. Met foto’s van de kat, de hond, het paard, de kinderen of de persoonlijke rariteiten laten we de wereld zien waardoor wij gefascineerd zijn. Mijn eigen fascinaties vertonen zeker enige trekjes in die richting, dat weet ik maar al te goed.

Nu gaat het bij antropomorfisme over het toekennen van menselijk eigenschappen aan niet menselijke wezens. Kinderen zijn natuurlijk menselijke wezens, daar wil ik helemaal geen twijfel over laten bestaan. Dus menselijke eigenschappen hoef je niet toe te voegen, ze hebben deze al.

Maar hoe zit dat met gewenste eigenschappen toekennen aan je eigen kinderen als ouder? Een interessante vraag. Bestaat hier ook een woord voor? Ik ken het niet.

Wanneer vinden we iemand te ver doorslaan in het antropomorfisme? Wanneer wordt iemand toch een tikkeltje vreemd? Of gewoon een sentimentele romanticus of eigenaardige gek?

Terug naar het Animal Orchestra. Hun muziek werkt ook goed voor het kind, en uzelf, want het stimuleert de emotionele intelligentie. Als ik naar Sammy Davis Jr. kijk in Talk to the Animals voel ik mijn emotionele intelligentie ook stijgen. Dat komt zeker door zijn hakjes en de grote ritshangers maar vooral door zijn swingende hips. Let vooral op het eind, zet de muziek lekker hard aan en dans met uw lief of de poes door de kamer.

Schrijf een reactie

*