Wanneer ik een dikke dochter heb mag deze niet bij de dansmariekes

Dansmarieke marcheert met open armpositie

Nee, ik wil het niet hebben, mijn dochter bij de dansmariekes. Het is maar dat u het weet. Er zijn grenzen.

Gekleed in een te korte rok met een veel te dikke vleeskleurige panty door de feestzaal of op straat zwieren. Zo kort dat de ingeweven broek van de panty er onderuit floept. Bah. Net zo lelijk wanneer er onder de hotpants aan de voorkant zakjes tevoorschijn komen. Ik zag ze nogal vaak deze zomer.

Met haar witte laarsjes dan stampend voor de muziek uit. Gedurende het optreden moet dat arme kind goed opletten dat ze niet glibberend door de zaal getorpedeerd gaat worden. Dit vanwege bierplassen, veroorzaakt door vrolijke feestgangers die het glaasje toch niet meer zo goed kunnen vasthouden.
En wat te denken van handtastelijke dronkaards? Dan werkt die veel te korte rok ook niet mee in haar voordeel.

Het kostuum van de hierboven afgebeelde dansmarieke, met prachtige garnering van kant en toefjes, heeft iets 18e eeuws, met een plooienkraag en de cirkelflappen aan de mouwen. Het lijkt op een uniform.

Dansmariekes komen oorspronkelijk uit Frankrijk. Zij waren gezelschap voor soldaten, tijdens veldtochten. De dames deden de was en dansten voor de mannen. Dat was vast het begin van ander moois gedurende die donkere nachten in het veld…
Het leger zorgde voor het levensonderhoud van deze vrouwen.

De dansmariekes van vandaag zijn gemiddeld tussen de 8 en 18 jaar. Samen dansjes instuderen, gezellig in een busje naar een optreden en de spanning voorafgaand. Elkaar optutten in de kleedkamer. Dat zijn voor deze meisjes de highlights van het dansmarieke zijn. In feite is dansmarieke zijn niets meer dan jezelf mooi maken en laten bekijken. Laten frisse tieners daar nu net heel erg dol op zijn.

Ach, hoe onschuldig in feite. En dan die arme dochter van mij. Die mag niet meedoen met dit spektakel.

Nou kan ik dit makkelijk zeggen: ik heb namelijk helemaal geen dikke dochter. Het is een waanzinnig standpunt, zeker wanneer je echt een mollige dochter hebt. Ik hoorde deze tekst lang geleden. Die moet ik onthouden, die komt ooit nog eens van pas. Ik weet niet met wie ik meer medelijden heb: met moeder of met de dochter?

De onbekende soldaat, van vorige week, heeft haar net misgelopen. Zij was, laten we zeggen, een halve eeuw eerder. Maar goed, hij was ook heel druk bezig met zijn fiancee.

Onlangs werd ik door een ietwat strenge kolonel gewezen op het feit dat vrouwen belangrijk zijn voor het leger en de betrokken mannen.

“Natuurlijk zijn vrouwen belangrijk. Wat denk je dan? Het zijn jonge mannen!”

Ik schrok een beetje van de kolonel en slikte iets weg. Ik vroeg mij af hoe oorlog en liefde te combineren valt en wilde daar graag iets over weten.

U kunt dit weekend nog naar Festival de Basis. In de festivalshop presenteert Mevrouw R: de kleine Pop-Up Rariteiten- en Souvenirshop in de grote hangar. Ontstaan uit gesprekken met mensen die betrokken zijn of zijn geweest met oorlog en vrede en/of de voormalige vliegbasis Soesterberg.

Schrijf een reactie

*