Paardenliefde

Plastic paard op gekleurde wielenHet paard hiernaast is een onderdeel uit een grotere verzameling plastic speelgoed. Vaak zit er een geluidje in als je in dit soort speelgoed knijpt. Dit paard heeft echter dat piepje niet. Het plastic is te hard, je kunt er niet in knijpen.

Een paard is ook niet bedoeld om in te knijpen. Mijn zus mag dat wel want zij heeft er voor geleerd. Zij is haar hele leven al gefascineerd door paarden. Daarnaast is zij gespecialiseerd in anatomie, van mensen en dieren. Dus zij weet echt wel waar ze het paard raken kan. Het is ook niet echt knijpen, ze geeft een behandeling bij spiergerelateerde paardenproblemen.

Haar paardenliefde is begonnen op een boerderij waar wij als gezin hebben gewoond. Wij woonden op dat moment in een vakantiehuisje op het erf. We hadden ook nog een groter huis gehuurd. Daar lagen alle familiaire rariteiten opgeslagen.
Wij woonden in het kleinste huisje. Ik vind dit nog steeds een bijzonder mysterieus detail. Het huisje was echt klein maar we hadden het warm en gezellig. Het andere huis was echt groot.

Onze krantenjongen aldaar bezorgde zijn wijk op het paard. Mijn zus raakte in één oogopslag verliefd op het verschijnsel paard.
Het is nooit meer overgegaan. Inmiddels heeft zij een flinke verzameling paarden. Ach ja, verzamelen zit het geslacht R. nu eenmaal in het bloed.

Dit paard is enthousiast. Mooie grote gekleurde wielen, net als onder een rolschaats. Een paard heeft al van die bijzondere benen en dan hier ook nog wielen. Hoe gaat dit aflopen?
Dartel, met een staart op stok van jewelste.

De ronde vorm van de nek lijkt afkomstig van de klassieke dressuur. Deze houding is herkenbaar, een cliché, en daarom uitermate geschikt om een vereenvoudiging van het concept paard weer te geven.

Is dressuur tamelijk stijfjes te noemen, zo niet dit paard. Het springt, met alle benen tegelijk in de lucht. Het is een jong paard. Vol levensvreugd. Een beetje kitsch dat wel, het lijkt een neefje van het paard uit de draaimolen op de kermis.

Stel je het volgende voor:

Je hebt nog plooien in je beentjes, van het langzaam wegtrekkende babyvet. Je broekje is iets te groot, maar wel erg leuk. Ondertussen kun je wel al een beetje staan. De hele kamer zit vol met familie. Diverse wasmanden gevuld met cadeautjes. Je hebt dit cadeautje net gekregen van Sinterklaas. Je trekt aan het touwtje en het paardje komt naar je toe. Ondertussen kraai je van plezier. Je springt omhoog, net als het paard, met alle beentjes in de lucht. De avond kan niet meer stuk. Eindeloze herhaling is de basis voor de rest van de avond. Trekken en kraaien. En de beentjes in de lucht.

Reacties

  1. Pietie schrijft:

    Lieve Mevr.R.,

    Heel grappig!!! Maar heeft u ook verhalen over tekkels?

    XXX Pietie

  2. Claudia schrijft:

    Hallo Mevrouw R.,

    Wat leuk zoals u de zaken weet te verwoorden. En voor Mevrouw Pietie hebben wij inmiddels ook een verzamelingetje tekkelachtigen in deze familie, die wij onze Kabouters noemen. Mevrouw R. kent ze ook, dus wie weet….

    Groeten van het Kneedwezen.

Schrijf een reactie

*