Oproep: met koninklijke rariteiten schuiven lijkt mij wel wat

Een ratjetoe van koninklijke voorwerpen

Jaren geleden vond ik een nogal groot formaat ansichtkaart. Ach, dacht ik, wat een lollig-Laps-folklore-jongetje is dit. Ik meende dat te kunnen zien aan het rode kieltje, met die dubbele biesjes, over het voorpand. Hij keek een beetje peinzend, het was vast koud. Mooi spierwit Scandinavisch haar, tot een rommeltje geblazen, in de straffe toendra-wind. Ik zag zijn vader al voor mij. Zittend bij het kampvuur, met een enorme kudde rendieren rond zich, uit blond berkenhout de knoopjes snijden voor op de kiel van zijn zoontje.

De houtstructuur op deze kaart lijkt een striptekening. Zoals de kasten thuis bij de Grote Boze Wolf. Het is nep en dat mogen wij best zien. Door de druktechniek en het weefsel is de kaart schilderachtig en rustiek. De kaart voelt stijf en is relatief zwaar in vergelijking met normale ansichtkaarten.

Thuis gekomen zag ik het pas. Niks lollig-Laps-folklore-jongetje. Een grote-blonde-Hollandse-polder-koning. Het was Z.K.H. Prins Willem Alexander, daar op die afbeelding. Weg was mijn illusie. Weg was mijn droom. Ik stopte de kaart teleurgesteld in een bakje en voelde een klein propje verzamelverdriet in mijn keel zich openbaren. Ik slikte het weg en balde mijn vuisten. Hup, gewoon dapper doorgaan met vergaren. Je kunt het best.

De foto op de kaart is gemaakt door Jaap Herschel. De uitgave: ’t Sticht – Utrecht. Het bedrijf, ’t Sticht, is opgericht door zijn vader: Max Herschel, in 1935. Jaap neemt het bedrijf later over. Het koninklijk huis is onder andere een onderwerp waarmee het bedrijf bekend geworden is.

Beatrix heeft deze week haar aftreden aangekondigd en ik kan alleen maar denken aan de kaart. En aan het kopje van Juliana, in bronskleur uitgevoerd. Net de zaterdag voor de aankondiging gevonden. Passend bij mijn grotere collectie koppen in verschillende formaten en materialen.

Bij de wisseling van de troon gaat ook al het hofpersoneel op de schop. De koning kiest zijn lievelingslakei en zijn favoriete hofdames namelijk zelf uit, men neemt ze niet zomaar van elkaar over. Hofdames zijn vaak zzp-er. Ze werken op afroep. In zo’n paleisje zijn er vast wel rariteiten die altijd maar weer een beetje verschoven moeten worden, van de ene vleugel naar de andere. Als er nu iemand is die daar heel geschikt voor is dan ben ik dat wel. Dus, Willem IV, bel gewoon even. Mailen mag ook of lekker snel even via Facebook. Vanaf half mei kan ik wel weer wat kleinere klusjes aannemen. En de kaart neem ik dan voor je mee.

Schrijf een reactie

*