Mevrouw R. zweefde even door de plantenkas

Vorig weekend heeft Mevrouw R. aan een Kunstroute in Westvoorne meegedaan. Zij stond in een plantenkas met eigen werk, een kleine collectie rariteiten en gevonden kunst.

Soms zie ik verwarring en verbazing bij mensen wanneer Mevrouw R. in het openbaar optreedt. Mensen vinden het lastig te plaatsen: is Mevrouw R. een theaterspel, trekt zij verkleedkleren aan, wat verkoopt zij nu eigenlijk en hoe zit dat nu met haar en kunst?

Het zit toch anders. Mevrouw R. heeft net als iedere zichzelf serieus nemende professionele organisatie gewoon bedrijfskleding. Goed voor de dag komen bij de klanten is de eerste onuitwisbare indruk die je kunt maken en een goed bedrijfspak kan daaraan bijdragen. Dus geen verkleedkleren maar gewoon een professioneel arbeids-uniform.

Ook in het kader van deze professionalisering zal het wagenpark van Mevrouw R. binnenkort worden voorzien van autobelettering. Het resultaat zal worden getoond in de media.

Mevrouw R. speelt geen toneelstukje. Zij is juist heel erg overtuigd dat zij met haar Rariteitenkabinet de hele wereld zal veroveren. En dan ervoor zorgen dat de mens zijn alledaagse wereld net even iets mooier of op een ander manier kan bekijken.

Dat de rariteiten een prima middel zijn om met een grote groep te communiceren heb ik al eerder mogen ondervinden. Toeschouwers begrijpen dat mijn rariteitenkabinet geschikt is om op locatie te werken bij senioren, verzorgingshuizen en bij doelgroepen met Alzheimer. Herkenning voert de toeschouwer mee en spoort hem aan zijn verhaal te vertellen. Dan ontstaat er een gesprek en is Mevrouw R. gewoon blij.

In het bedrijfsleven heb ik te maken met een hele andere dynamiek. Het is nu eenmaal minder gebruikelijk in de zakelijke markt om rariteitenkabinetten in te zetten. De commerciƫle achtergrond van Mevrouw R. komt echter goed van pas. Hierdoor vormt zij een goede gesprekspartner met echter wel haar eigen taal.

Het loslaten van autonoom werk in de wereld is een spannend moment. Het geeft iedereen de mogelijkheid om te reageren en iedereen mag er dan iets van vinden of er iets over zeggen.

Afgelopen week kreeg ik alleen maar mooie reacties. De mooiste was van een hele lieve mevrouw die mijn lef om anders dan andere kunstenaars te zijn opvallend vond. Ik vind het vanzelfsprekend dat je als kunstenaar daar juist naar zoekt. Het gaat niet om het anders zijn maar omdat je het vermogen hebt om het anders te kunnen laten zien. Dat is de taak van de kunstenaar. Ik vind dit hierom dan ook een prachtig compliment. Ik zweefde een tijdje door de plantenkas.

De reacties van toeschouwers kunnen mij weer ontroeren. Ze kunnen mijn gedachten scherper aanzetten, mij soms laten zweven en een bevestiging zijn voor iets waar ik naar zocht.
U ziet pas het resultaat nadat ik in eenzaamheid eraan heb gewerkt. Ik schaaf bij waar nodig en pas dan kom ik ermee naar buiten. Een enkele intimus laat ik soms vooraf al iets zien.

Het blijft een eenzaam beroep. Gelukkig vaar ik daar wel bij.

Schrijf een reactie

*