Met z’n allen in de rij: Ich bin wie Du

Cowboylaarzen, gympies en peeptoes in de rij

In de rij staan is een fascinerende gebeurtenis. Iets is zo begeerlijk dat mensen achter elkaar plaatsnemen en ervoor willen wachten. Iets dat men graag wilt hebben of meemaken zal aan het eind van de rij de beloning zijn.

Rijen zijn esthetisch fascinerend. Het is namelijk gewoon een verzameling. En door de hoeveelheid van hetzelfde krijg je weer oog voor de individuele elementen. In de rij staan is niets meer dan een alledaagse rariteit. Lekker gluren naar de buren.

De afgelopen tijd bestaat een groot gedeelte van mijn dagelijkse activiteit uit wachten in een rij. Ik stond zo vaak in de rij dat ik mij voorstel hoe het zou zijn wanneer er vanaf dit moment overal en altijd in mijn leven een rij zou staan.

Altijd wachten. Soms lang, soms kort. Wachten op wat komen gaat, wachten op wat de ander doet, wat de ander laat, wachten, wachten. Wachten in een rij is misschien een cadeautje, immers een momentje voor jezelf, even stil staan. Weinig mensen ervaren dit echter op deze manier. De gemiddelde wachter gaat zuchten, steunen, vloeken en tieren en gelooft dat alleen hij hier last van heeft.

Neem dit eenvoudig huiselijk ochtendritueel als uitgangspunt om je voor te stellen hoe de wereld eruit zal zien wanneer we voor altijd in de rij gaan staan:

Vanaf de voordeur naar de keuken, gewoon een rij mensen die staan te wachten totdat ze in mijn keuken ook een kopje koffie kunnen maken. Lekker ouderwetse opgietkoffie met een filter, gewoon op het kopje. Daarna om de beurt in mijn krant lezen. Iedereen wacht geduldig af terwijl de geluksvogel aan tafel de krant openslaat. We gaan nog even door: daarna allemaal weer in de rij voor die ene douche. Om vervolgens iedereen weer bij de kledingkast te zien, in afwachting op datgene waarin ze vervolgens dan mee de straat op zullen gaan.

Wanneer ik dan naar mijn schuur ga staat iedereen te wachten op een fiets. En hoe dat dan gaat met een grote groep, er is altijd wel iemand met een lekke band of een zadel dat te hoog staat. Dat zorgt voor oponthoud. Moeten we dan allemaal op elkaar wachten? En in een rij naar de bestemming fietsen?

In grote groepen ontkom je niet aan wat scherpe akkefietjes. Altijd is er wel iemand die even zijn dingetje niet meer voor zich kan houden en even ongecontroleerd uit de bocht vliegt. Collectief ongemak. Reuze interessant om stiekem te bestuderen, juist op dat moment toont het individu zijn ware gezicht in de groep.

Afgelopen week was ik met een groep studenten in Berlijn. Daar kwam ik weer uitvoerig in aanraking met het fenomeen in de rij staan. Ik stond in de rij bij het museum, voor de lift van een uitkijkpunt, in de supermarkt, voor de toonbank van de bakker, in de Prater Biergarten, bij Monsieur Vuong en voor de bus. In de rij op de snelweg, in het restaurant bij de Rastplatz en in de rij als digitale wachtende voor WLAN, s’avond dus weer in de rij voor het avondeten. Wonderlijk wanneer je bedenkt dat het menu bestaat uit schnitzel, goed hard gebakken in de frituur en lekkere droge rijst schat, met vijf erwtjes. Geen sausje of blaadje sla, al was het alleen maar voor wat kleur. Vol medeleven vraag ik aan de kok of er soms iets is misgegaan…. Niet voor mijzelf maar voor onze opgroeiende studenten die ook veel bier drinken en dat gaat niet heel lang goed: slecht eten, weinig slapen en veel drinken.

In de rij staan geeft mogelijkheden voor ontmoetingen. In KADEWE moest de rij zich opdelen in drie groepen. Eén groep ging mee met Heidi. Zij verzorgde voor ons een rondleiding gericht op de vormgeving van de winkel. Een elegante dame, rond de 60 schat ik. Afkomstig uit West Berlijn. Een strak gekapte coiffure en een dure merkbril op haar elegante neusje. Zij wijst ons op luxe en exclusiviteit waarbij iedere vorm van duurzaamheid of realiteitszin afwezig is. Daar gaat het hier niet om.

In de bar met de oesters op de bovenste etage kun je – weet ik nu – in de rij gaan staan wanneer je een rijke partner zoekt. De rijkste mannen van de wereld, met oud of nieuw geld, slurpen hier oesters naar binnen, zittend aan de bar. Omringd door dames die zich op hun best hebben uitgedost. Zij komen voor het geld, de luxe en de macht. Zelf brengen zij hun schoonheid mee. Oude of nieuwe schoonheid. Een huwelijksmarkt, vraag en aanbod. Ook deze mensen in de rij kijken naar elkaar en knipperen ondertussen verleidelijk met de ogen: Ich bin wie du.

Schrijf een reactie

*