Klein geluk is iets achterlaten bij het weggaan en het vervolgens jaren later weer terugvinden

Boffel de beerMevrouw R. gelooft in klein geluk. Mevrouw R. kent ook de pijn van een verloren liefde en de bijbehorende hartverscheurende emoties, alsof je hebt plaatsgenomen in een gierende achtbaan.

Dit meisje. Ongeveer drie jaar oud. Ze zit op een klein fietsje. Beentjes in de lucht. Voor op het driewielertje zit een beer. Dat is Boffel.

Boffel draagt een sweater, met omgeslagen mouwen. Hij heeft één hand aan het stuur en kijkt een beetje naar beneden.

Door dit meisje komt hij nog eens ergens. Ze neemt hem mee op de fiets, de wijde wereld in. Die wereld is nog niet groter dan een ingesloten pleintje, maar daar hebben ze beiden nog geen last van.

Bij de familie van het meisje stroomt aan vaders kant Fries nomadenbloed door de aderen. Vader en moeder trekken door het land en de kinderen, twee meisjes, gaan mee. Ook beer Boffel gaat mee.

Op haar derde jaar woont dit meisje een half jaar in Amersfoort. In het huis is een zolder en daar hangt een schommel. Boffel en zij zitten graag op de schommel. Ze zwieren samen door de zolderkamer en voelen zich vrij. Ze fantaseren dat ze vliegen en hebben pret.

De dozen zijn nog niet uitgepakt of vaders bloed begint weer te borrelen. Moeder hoort het wel maar is nog zo druk met uitpakken. Echter, de lege dozen gaan weer open en de huisraad gaat er gewoon weer in. Het verhuisbedrijf besluit maar te blijven en woont een tijdje intern.

De familie gaat op weg naar Gorinchem. Ook de schommel gaat mee. In Gorinchem hangt deze in een deuropening. Ook hier is het schommelen een feest.

Op de dag van de verhuizing zit dit meisje op een doos in de kamer. Wachtend op wat komen gaat. Voor een driejarige is verhuizen immers enorm spannend. Met Boffel loopt ze nog één keer naar boven.

Dan zijn ze in Gorinchem en Boffel is nergens te vinden. Langzaam dringt het door. Boffel is achtergebleven in Amersfoort.

Dit meisje vraagt Mevrouw R. om hulp. Mevrouw R. is immers actief in de branche van vergeten spullen en kijkt graag naar mensen die iets achterlaten bij het weggaan.

Kunt u helpen Boffel te vinden? Het is een moeilijk traject want het huis bestaat wellicht niet meer. Wie kwam er begin jaren ’70 wonen op het Neptunusplein te Amersfoort, boven de slijterij? Wie weet nog iets van de gevonden beer?

Het meisje fietst nog steeds. Met nu nog maar twee wielen en langs bergen en dalen in de wijde wereld. En af en toe gaan die beentjes gewoon weer opzij. En krijst ze van geluk. Net als op de foto. Een mens is immers nooit te oud om al fietsend de beentjes in de lucht te steken en daarbij te kraaien van plezier.

Schrijf een reactie

*