Kijk eens in het naaimandje

Stopwol op kaartjes omwikkeld uit een naaimandjeAls je bij ons thuis iets kwijt raakte kreeg je het advies om in het naaimandje te kijken. Ongeacht het formaat van het zoekgeraakte object. In het naaimandje vond je altijd de oplossing. Helemaal zeker wie ermee begonnen is valt niet te achterhalen. Het is in ieder geval een gevleugelde uitspraak, afkomstig uit mijn jeugd.

Alleen daarom  al adviseer ik werkelijk iedereen een naaimandje aan te schaffen en deze met veel aandacht in te richten.

Ik word wild van naaimandjes. Allereerst kijk ik goed naar het mandje als omhulsel van een ongerepte schat: de inhoud. Een naaimandje is het enige mandje dat geen mandje hoeft te zijn maar toch mandje mag heten. Plastic exemplaren, gemaakt door de firma Curver, in twee kleuren vind ik iets te makkelijk. Deze exemplaren komen uit de jaren ’70. Passend bij een wat ongecompliceerder type naaimandje- bezitter, die kiest voor prefab. Aardig maar het kan beter. Bijvoorbeeld naaimandjes met gestoffeerde deksels. Van gevlochten riet of kunststof draad. Je hebt ook de fraaie uitschuif kistjes, zelfs heel groot op pootjes. Heel handig als bijzettafeltje te gebruiken, direct naast de stoel met alles uit je naaimandje onder handbereik.

De meest charmante types naaimand zijn echter die met een vorig leven. Dus een blikken trommel of een houten kist omgebouwd tot naaimandje. Of zelfgemaakte kistjes met gebrande decoratie.

Heel soms kom je complete naaimanden tegen. Deze zijn om wat voor reden dan ook weggerukt bij de eigenaar. Verlaten en weerloos kijken zij mij aan. Ik moet ze openen en de inhoud bekijken. Ik haal er dingen uit en rommel erdoor heen. Het lijkt een ontmoeting met de vorige eigenaar. Soms zijn naaimandjes gestructureerd, soort bij soort, kleur op kleur. Andere naaimandjes zijn een warboel van draadjes, spelden, scharen en lintjes. Samengeklonterd tot een kluwen. Geen begin of eind te ontdekken. Hopeloos achtergelaten in het naaimandje. Met vertedering bedenk ik een scène hoe het zover is gekomen. Ik vind het altijd aandoenlijk. Het heeft iets onhandigs. Terwijl een naaimandje als symbool past in het rijtje handigheden voor in en om het huis.

Beide verschijningsvormen, structuur of kluwen, heb ik lief, het maakt mij helemaal niets uit. Ik zoek wel. Ik vind wel. Overzicht vind ik zelf, het hoeft er niet te zijn. Niets is immers heerlijker dan je eigen waarheid creëren. Dat laatste in artistieke betekenis. Chaos als beeld schrikt dikwijls de toeschouwer juist af. Door de chaos visueel te elimineren wordt duidelijk wat er overblijft. Dan heb je uiteindelijk de essentie over. Niets is geruststellender dan dat. En daarmee is het artistieke proces voor mij afgerond. Op naar de volgende klus.

De innerlijke schoonheid van het naaimandje zit in de diversiteit van attributen en onderdelen. Zoals hier op de foto kartonnen kaartjes met stopwol omwikkeld. Soms met de naald er nog in. Iemand liet deze achter. Handig, klaar voor gebruik. Of het lege kaartje bewaren voor het kleurnummer, gewoon in het naaimandje. Onovertroffen Nederlands fabrikaat valt te lezen op het kaartje van Firma J.A.C.

Bent u nu binnenkort iets kwijt kijk dan ook eens in het naaimandje…

Schrijf een reactie

*