Goede vangst in een verloren uurtje

Goede vangst in een verloren uurtje
Op sommige dagen heb ik wel eens een verloren uurtje. Net te vroeg voor een volgende afspraak maar wel al dicht bij de plek van uiteindelijke bestemming. Te ver om weer terug te gaan en dus zoek ik dan naar iets waardoor ik het nuttige met het aangename kan verenigen. Lekker zitten op een bankje in de zon. Alle passanten goed bekijken en daar later mijn voordeel mee doen.
Bij minder zonnig weer kan een wandelingetje een goed alternatief zijn.

Inmiddels weet ik behoorlijk waar ik goede rariteiten kan vinden en ben ik in de buurt dan kan ik het vaak niet laten. Ik word herkend en de leveranciers komen mij inmiddels juichend tegemoet.
Het vinden van rariteiten is iets dat veel tijd kost, maar wel behoort tot de core business van Mevrouw R’s onderneming. En daarom een zeer nuttige bezigheid, zeker wanneer dit kan vanuit het principe twee vliegen in één klap.

Met ongeveer twintig minuten ongebonden speeltijd ben ik al heel tevreden. Vanwege die strakke planning ga ik selectief te werk. Ik weet per leverancier waar ik moet zijn, waar ik de grootste kans maak op een succesvolle vangst.
Ik scan de gepresenteerde goederen en bekijk sommige van dichtbij. Zo ook dit roze pastelkleurige plastic bord. Met een landkaart van Frankrijk en zowel links als rechts een schema met nummers en gaatjes.
In een blauwe en oranje tint illustraties van belangrijke monumenten zoals de Eiffeltoren, Mont Saint-Michel en Pont du Gard. Op de landkaart zelf ook gaatjes en met elkaar verbonden plaatsen. Langs de lijnen staan nummers. Het is vermoedelijk een onderdeel van een spel, maar de rest ontbreekt.
Een landkaart heeft iets fascinerend. Je dwaalt over het landschap en ziet steeds weer nieuwe dingen. Ik ken een jongeman, hij kan er werkelijk geen genoeg van krijgen.

Aangekomen in een gebied waar mijn leverancier de kip met gouden eieren laat scharrelen, bekijk ik aandachtig de spullen in de vitrines en op de tafels. Vaak liggen hier spullen achter slot en grendel. Om hier iets van dichtbij te kunnen zien moet ik dus assistentie vragen bij een verkoper.

Ik vind hier een lijstje met een Tiereliereloole meisje met een hoedje. Getekend en een beetje verbleekt tot nostalgische kleuren te voorschijn zijn gekomen. Als randje een strook papier op de zijkant van het glas geplakt. Eenvoudig maar doeltreffend. Een behoorlijke minimalistische vorm van een schilderijlijst.

De skates samen aan elkaar geplakt. Probeer dit thuis niet uit.
Met in de wieltjes een gleufje, wat een rails als geleiding doet vermoeden. Ik dacht in eerste instantie aan een puntenslijper maar dat bleek een verkeerde gedachte.

Als laatste vind ik nog drie speldjes van een kwartje:
Een zwart oud klavertje met kleine glimmende accentjes. Een abstract takje met rondjes van grijs parelmoer. En dan nog een plastic hart. Qua vorm nogal dicht en bol. Toevallig alledrie in een zwart-grijs kleurgamma.

Terwijl ik bij de leverancier sta en mijn zaakjes regel denk ik na over dit partijtje rariteiten. Voor u misschien een kakofonie of een potpourri. Voor mij een goede vangst in een verloren uurtje.

Schrijf een reactie

*