Flessenpostinnaaimachine

 

Ik breng mijn oude naaimachine naar een naaimachinewinkel. Niet om in te ruilen maar omdat deze dan hergebruikt kan worden in Afrika.

Het hierboven afgebeelde oude naaimachine is van mijn oma Teuntje geweest. Ik breng een andere machine weg.

De winkel zit verstopt in een steegje. De machinewinkel-eigenaar zit samen met een jonge vrouw onder een sterke lamp. De rest van de ruimte is donker. Ze zitten achterin de winkel. Beide zitten voorovergebogen. Ieder van een kant over dezelfde machine, met hun gezichten dichtbij elkaar. De meneer kijkt mij van boven zijn bril aan, streng. Het lijkt alsof ik op een verkeerd moment binnenstap en ze stoor in een geheime bespreking. Ik kijk rond en ben onder de indruk van de nostalgie en de uitstalling van de waren.

Een oerdegelijke naaimachinewinkel, zoals je ze nog maar zelden ziet. Aan de wand van die mooi ouderwetse fournituren meubels, u kent ze vast wel. Kleine kastjes met eindeloze laatjes. Doordat men tegenwoordig overal alles kan kopen verdwijnt de vakman met zijn unieke vakgebied. En die behoort nu juist tot de Pareltjes van de winkelstraat. Kijk hier voor mijn oproep om deze te koesteren.

Door de blik van de man en de geheimzinnige sfeer stotter ik een beetje en kom niet goed uit mijn woorden. Mijn verlegenheid neemt het over en dat verrast mij.

Deze twee mensen zijn lid van een geheimzinnig uitstervend gezelschap en ik voel het eigenzinnige karakter van deze meneer. Hij loopt met mij mee naar buiten waar ik op de fiets mijn zware gietijzeren machine onder een spin heb vastgezet. Hij loopt voor mij uit en ik zie dat hij een beetje hompelt. Het past zo mooi in mijn illusie: in een geheimzinnig winkeltje zit een al even geheimzinnig stel. De toevallige passant heeft er geen weet van wat er zich achter die winkelpui afspeelt.

De meneer van de naaimachinewinkel loopt over van vakkennis en wil dit graag met mij delen. Ik heb moeite om dit bezoek, dat ik vooraf als snel, vlug en efficiënt heb ingeschaald, niet uit de hand te laten lopen.

Voordat we de machine achterop de fiets überhaupt hebben aangeraakt krijg ik een uitvoerige beschrijving hoe de wereld in het algemeen en die van naaimachines in het bijzonder tegenwoordig verrot is. Ik kan twee dingen doen. Mij overgeven en in het aangeroerde epistel meegaan, of kort en bot een eind maken aan deze wereldanalyse.

De tweestrijd die zich openbaart gaat over vriendelijkheid en interesse of het tegenovergestelde. Ik bedenk dat dit een terugkerend thema is. In hoeverre stel je het eigen belang boven dat van een ander?

Daarom breng ik ook juist mijn machine naar de winkelier. Ik heb een ander.

De naaimachinewinkelier heeft een periodieke afspraak met een mannetje. Deze haalt de machines op en neemt ze mee naar Afrika. Daar worden ze indien nodig gerepareerd en krijgen daar een nieuw eigenaar.

Ik stel mij voor dat een sterke jonge vrouw in Afrika mijn machine krijgt en daardoor iets kan verdienen. Daardoor wordt zij onafhankelijker en dat komt haarzelf ten goede. Het geeft zelfvertrouwen.

In de naaimachine verstop ik een briefje. Voor haar. Waarin ik vertel over mijn machine, mijn leven en haar gelukwens met dit nieuwe apparaat.

Ik doe bij deze een oproep voor de activiteit flessenpostinnaaimachine.

Wanneer u iets wegdoet en het in het tweedehands-scharrelcircuit laat opnemen, schrijf een briefje voor de nieuwe eigenaar. Vertel hoe u zelf aan het voorwerp bent gekomen. Op welke manier u het voorwerp heeft gebruikt. Waarom u het weggeeft en wat u hoopt dat het nu voor de ander kan betekenen.

Een klein gebaar. Mooi omdat u tijd neemt om afscheid te nemen van een voorwerp. U schenkt aandacht aan de toekomstige eigenaar en krijgt de gelegenheid om iets te doen dat niets te maken heeft met geld verdienen.

Het sturen van een brief – handgeschreven in een enveloppe  – is niet meer van deze tijd. Laten we gezamenlijk de brief een prachtige nieuwe rol geven.

Als eerste in het tweedehands-scharrelcircuit.

Reacties

  1. marisca schrijft:

    Goed idee die flessenpostinnaaimachine! De volgende keer dat ik iets naar de kringloopwinkel breng gaat er een verborgen briefje mee.
    En die handgeschreven brief… die gaat jou nog toekomen!

    • Mevrouw R. schrijft:

      Hallo Marisca,

      Dank je wel voor je reactie.
      Mocht je een briefje meesturen wil je dan laten zien wat je wegdoet? Dan kan ik dit delen op de Facebookpagina van Flessenpostinnaaimachine. Het is ook leuk om te vermelden waar je iets loslaat.

Schrijf een reactie

*