De hond in ’t bakkie

Op Koningsdag kocht ik een grote tafel voor in het atelier, van de oude bieb. De bieb verkocht op de laatste dag alles wat achtergebleven was na de verhuizing.

Je moest het wel zelf lospeuteren. Voor een prikkie gekocht: maar zelf van drie hoog naar beneden tillen. Loodzwaar. Gelukkig kregen we hulp van twee stoere Amersfoortse manskerels.

Supergroot, om nog beter cursussen en workshops te kunnen geven. En superstevig. Nu gumt u tenminste alleen wanneer u dat wilt, als u bij mij een workshop tekenen volgt. Daarvoor deed u mee met de overbuurvrouw aan de andere kant van de tafel.

Donderdagavond kwam ik thuis van een fietstocht van Amersfoort naar Texel en terug. Deze tocht ging niet geheel vanzelf. Onderweg kwam ik eerst in aanraking met plantjes-allergie, waardoor ik snotterend verder ging. Een dag later kreeg ik voedselvergiftiging. Dat was behoorlijk bizar. Maar gelukkig was de vervuiler er snel uit en heb ik goed kunnen slapen. De volgende dag kon ik gelukkig weer eten als de beste wielrenner ooit, waardoor ik weer goed op gang kon komen.

Thuis aangekomen kreeg ik een uitnodiging om mee te gaan doen aan Winkels op wielen. Een prachtig initiatief waar ik graag aan meedoe. De bedrijfswagen komt daar dan goed van pas. Vanuit mijn magnifieke villa laad ik gewoon wat spullen in de bedrijfswagen, zelfgemaakt of zelfgevonden. En het hele weekend ben ik vervolgens op de markt te vinden. Zet dat maar vast in de agenda: zondag 8 en maandag 9 juni 2014 te Amersfoort.

Ook ben ik vanaf gisteren aan het twitteren geslagen voor @Amersfoorters. Ik wil vooral een lofzang op de stad brengen, de mensen en klein geluk van de straat laten zien. Mevrouw R. is helemaal niet zo digitaal en heeft helemaal geen nieuwe gadgets in huis, dus het blijft een beetje behelpen. Maar ze doet haar best, dus we zullen wel zien.

De hond in ’t bakkie zag ik op straat en vond ik te mooi om voor mijzelf te houden. Zo strak in het kratje. Alleen diagonaal, anders past het beestje niet. Een prima beeld dat past bij vandaag. Nog even wegfietsen, want ik wil toch nog niet echt. Een beetje ongemakkelijk, maar echt veranderen lukt niet, daarvoor is er te weinig ruimte. Nog maar eens  heel diep zuchten dan.

Verder heb ik vrijdag in de Amersfoortse boekenkast een kleinigheidje achtergelaten, samen met twee enthousiaste cursisten van een workshop Creatief Apenkooien bij mij in het atelier. We zijn benieuwd of hierop een reactie komt.

En tot slot zit er schijnbaar toch nog enige vorm van eenheid in deze bijdrage: wielen. En dat is best knap vind ik zelf.

Schrijf een reactie

*