De boekjes van vader

Fraaie sportsman op weg naar stootworp

Drie kleine boekjes, opvallend door het formaat. Langwerpig en met een blauwe linnen kaft. Op de zijkant van het boekje een nummer. Gouden letters met de tekst:

LEHRBILDREIHE DES DEUTSCHEN LEICHTATHLETIK-VERBANDES
TONI NETT: KUGELSTOSS, HÜRDENLAUF UND DISKUSWURF

Op de binnenkant van de kaft:

Die Lehrbildreihe zeigt JAMES FUCHS USA Inhaber des Weltrekord im Kugelstossen (17,95 m)
mit Erlaubnis der Eidg. Turn- und Sportschule Magglingen

Gebrauchsanweisung:
Bild 1 ist oben. Die Reihe öffnet sich nach links.

Of in het andere boekje:

Die Lehrbildreihe zeigt DICK ATTLESLEY USA Weltrekord 110 m Hürden 13,5 Sek.
1. Bildreihe:
Lauf in Ludwigshafen Juli 1051 in 14,4 Sek
2. Bildreihe:
Lauf in Stuttgart Juli 1951 in 14,0 Sek.

Die zweite Reihe öffnet sich nach rechts, da Bewegungsablauf von rechts nach links.

De foto’s vormen een lint waardoor je als kijker de beweging prachtig kunt volgen. Achterelkaar, als een eenheid maar toch te zien als op zichzelfstaande handelingen. Waarbij de ene stap resultaat is van de andere. Net als in het leven.

Op de achterzijde de naam van de uitgever: VERLAG FÜR SPORT- UND LEIBESÜBUNGEN HARRY BARTELS.

De Duitse taal heeft prachtige woorden en manieren van uitdrukken. Kijk eens naar het woord Leibesübungen en Bewegungsablauf. Ik vind Sehnsucht bijvoorbeeld een prachtig woord. Onmogelijk te vertalen, ik blijf zoeken naar het juiste woord wanneer ik het toch wil proberen. Of Heimweh. En wat dacht u van Weltschmerz?

Deze boekjes kreeg ik onlangs van mevrouw P. Perfect passend in mijn collectie en zó mooi. Dat de boekjes afkomstig zijn uit de erfenis van haar ouderlijk huis en ik ze desondanks mag hebben, ontroert mij.

Een vader en een moeder. Voor iedereen begint het leven ermee. Hoe het verder loopt is niet te voorspellen. Voor ieder kind, ook al ben je broer of zus, is de relatie en het beeld van je vader of moeder anders.

Maakbaarheid is schandalig overschat in onze maatschappij. Je kunt hard trainen om het wereldrecord aan flarden te lopen. Maar het kan zomaar je dag niet zijn waardoor het gewoon mislukt. Of er is een andere spelbreker: je Musculus Piriformis speelt op.

Zo gaat het in het leven.

Heimweh, Sehnsucht en Weltschmerz: laten ons verlangen, smachten, roepen herinneringen op naar andere tijden, naar mensen die er niet meer zijn. Maar het is niet alleen schaamteloos of sentimenteel verlangen naar de schijnbaar mooiere, romantische wereld van toen, het gaat ook over pijn en smart. Over dingen die anders hadden kunnen lopen in het leven. Dat het allemaal niet zo maakbaar is als men denkt. Over het verlies van de onschuld. Het zorgeloze van de kindertijd dat voorgoed weg is. Over het erkennen wat er fout is gegaan en waarom je bent wie je bent.

Dat maakt deze emoties ook zo gelaagd. En een eindeloze inspiratiebron voor kunstenaars.

Mevrouw P. geeft de boekjes van haar papa door aan het Onuitputtelijke Rariteitenkabinet van Mevrouw R. Haar vader heb ik niet gekend. Zij heeft een beeld van hem. Ik niet. Haar vader en moeder: het begin van haar leven.
Mannen en vrouwen worden vaders en moeders omdat ze de liefde bedrijven en baby’s krijgen. Liebe machen. Een mooi werkwoord om de activiteit, die er aan voorafgaat, in te vangen. Daarna is er geen weg meer terug. Hoe het dan gaat heeft niemand echt in de hand. Het kan verdomd tegenzitten. Je kunt je best doen, meer niet.
Net als de sportsmannen.

De boekjes van vader