Observeer-vakantiepret

Camping decoratie in een salle Polyvalente

Ik zou altijd wel vakantie willen hebben, zucht hij. We zitten in de zon op de Veluwe en drinken koffie. Ik moet lachen. Niet om wat hij zegt maar hoe. Diep, vanuit de tenen. Ik zou mij ook prima amuseren. Helemaal niet nodig om iets te plannen, gewoon een beetje aanmodderen. Meedeinen met het ritme van de dag. Een beetje tekenen, een beetje schrijven, een zakelijk telefoontje plegen voor een klusje. Bij mooi weer een fietstochtje maken en verder gewoon leven zonder zorgen.

Vakantie is voor mij lekker buiten zijn. Een ding laat mijn hartje nog sneller kloppen: koekeloeren naar mijn soortgenoten. Iedere aangeboden vorm van menselijk gedrag waardeer ik.

Ik observeer kampeerders: wat doen ze de hele dag en waar komen ze vandaan? Wie heeft de spreekwoordelijke broek aan? Hebben ze het gezellig samen of is het langzaam tijd voor wat anders? Ook ben ik onder de indruk van mensen die hele dagen in bikini of zwembroek rondlopen.

Of serveersters, een variatie aan serveersters heeft mij bediend. In regionale folkloristische jurken, opgedrongen door de baas die zoekt naar authentieke sferen. Ze groeten enthousiast de gasten. Serveren de eenvoudigste drankjes in hun allermooiste wijnglazen van zwaar kristal. Topzwaar, niet te tillen met één hand. En ondertussen kletsen over alles wat zij weten over liefde en verkering.

Daar tegenover een serveerster in Bouxwiller die verveeld rondloopt in haar mooiste rok. Zo jammer van die zichtbare onderbroek. Ze sjokt voorbij met afgezakte schouders en een enorm dienblad. Daarop enorme ijscoupes voor drie lokale zusters. Geen groet, alles lijkt haar te veel.

Ik ontmoet op een camping de tuinman die iedere dag liefdevol alle uitbundig bloeiende geraniums naloopt. Hij heeft ook een dagtaak aan het sorteren van afval, ingebracht door kampeerders. Wanneer ik hem om botanische tips vraag geeft hij glimmend van plezier zijn geheimen prijs.

Er zijn ook campings waar zowel in decor als mankracht onverschilligheid terug te vinden is. Nergens bloemen, wel overal achterstallig onderhoud. De campingbaas heeft het te druk met zijn fris aan de haak geslagen import-bruid. Die is natuurlijk onder valse voorwendselen gelokt want zij heeft ook nergens zin in. Terwijl hij zijn geblondeerde jaren tachtig coupe föhnt moet zij, arm schaap, ons kampeerders helpen aan bestelde broodjes. Zelfs in het dorp zijn ze overal klaar mee. Ergens in een hoekje vinden we nog een verlaten restaurant. Een hele community ondergedompeld in  onverschilligheid.

Elders op een camping tref ik in een salle polyvalente bovenstaand stilleven aan. Ook al is het je smaak niet, de makers kunnen we niet betichten van onverschilligheid. De kabouter speelt een centrale rol in het geheel, waarbij de nonchalant wegtrekkende beweging versterkend werkt. Let op de geraffineerde compositie van plaksels op de witte tegelwand. Het gele waarschuwingsbord, de luchtverfrisser en de briefjes waarin de bevlogen uitbaters bij voorbaat hun dank uitspreken voor het aardig zijn tegen kabouters en bloemen maken dit tot een oogverblindende installatie. En dit visuele spektakelstuk kreeg ik gewoon cadeau omdat ik daar een gebraden kippetje ging afhalen.

In Oppenheim ontbijten we in een tuttige koffietent. Vast een erfenis – de koffietent – van een tante zonder kinderen, echt niemand anders wilde ‘m hebben. Nu zit zij er maar mooi mee. We krijgen een taartplateau met kaas, worst en broodjes op tafel. De mevrouw verkoopt ook snoep. Haar gezicht maakt zelfs mij bang wanneer twee kinderen voor haar toonbankje staan. Vertwijfeld door zoveel potten lekkers weten ze niet wat ze moeten kiezen voor hun snoepzakje. En de heks van Oppenheim maakt dat alleen maar erger. Terwijl wij ontbijten gaat zij in het magazijn zitten mokken. Oppenheim verdient beter.

We treffen een gezin met drie kinderen. Het jongetje lijkt op Oskarchen, Ich wollte nicht mehr wachsen, kein Zentimeterchen uit Die Blechtrommel. Het gezin is het toonbeeld van saamhorigheid. Als één organisme bewegen ze zich over de camping. De kinderen zijn tweetalig opgevoed en spreken om en om Frans en Duits. Het jongetje is enorm nieuwsgierig en extravert. Hierdoor volgt de rest van het organisme vanzelf en kijkt uiteindelijk de hele familie nieuwsgierig in ons tentje terwijl ze ohh en ahh roepen. Nooit eerder zag ik zoveel harmonie in een tentje.

Tja, hadden we maar altijd vakantie.

Vakantie zonder koekeloeren is geen vakantie. Er valt altijd iets te zien. Dus als we maar goed naar elkaar kijken hebben we altijd een beetje vakantie. Ook al moeten we het van heel diep uit onze tenen omhoog trekken.  En anders lukt het vast bij het ophalen van een gebraden kippetje.

Reshare Leger des Heils en Mevrouw R.

7 mei Reshare Store Groningen
13 mei Reshare Store Den Haag
21 mei Reshare Store Breda
28 mei Reshare Store Arnhem

Poster Workshops 7mei

Workshop Mevrouw R’s Stylinglessen in eersteklas tweedehands-mode

Een persoonlijk moodboard maken is onderdeel van de workshopNu ook in Amersfoort! Second Lifestyle en Mevrouw R. presenteren: Mevrouw R’s Stylinglessen in eersteklas tweedehands-mode

Ben je op zoek naar een eigen look? Wil je iets anders dan de reguliere mode voorschrijft? Heb je moeite dit te vinden? Vind je het lastig kleding te combineren? Ben je prijsbewust? Wil je graag een goedkoop alternatief voor duurzame kleding?

Volg dan één van de workshops. Ga mee op zoek naar authentieke items van hoge kwaliteit die je perfect kunt combineren met jouw eigentijdse kleding. Leer hoe je goede items kunt vinden die passen bij jouw wensen en stijl. Gezien het aanbod van de winkel is deze workshop geschikt voor alle leeftijden, stijlen en maten.

Jouw persoonlijke wensen vormen de uitgangspunten om binnen het verrassende aanbod van Second Lifestyle te zoeken naar frisse en moderne tweedehands kleding waarin jij je goed voelt. Mevrouw R. geeft advies en ziet alles wat je zelf nog niet ziet.

Vol inspiratie keer je huiswaarts. De gevonden kledingstukken kun je vervolgens met flair met je eigen garderobe combineren. Mevrouw R. is de eerste professionele Nederlandse mode en interieur-adviseur gespecialiseerd in aankopen, gevonden in het tweedehands-scharrelcircuit. Bekend van de Libelle-Academy.

De workshop start telkens 9:30 of 14:00 uur te Amersfoort. Op 2 april alleen om 9.30 uur. Data:
vrijdag  1 april 2016
zaterdag 2 april 2016
vrijdag 8 april 2016 of
zaterdag 9 april 2016

Aansluitend gaan we naar de winkel Second Lifestyle om jouw parels uit de collectie te vissen. Adres Leusderweg 98 Amersfoort. Gehele workshop ca. 2 uur. Er is in de winkel koffie/thee en iets lekkers aanwezig.

Kosten.€ 35,00 p.p. inclusief tegoedbon van €10.00 te besteden bij Secondlifestyle. 

Vriendinnenkorting: bij vier personen tegelijk 10% korting op het totale bedrag. Aanschaf kleding voor eigen rekening. Workshop kan doorgaan bij minimaal vijf personen.

Opgeven per mail mail@mevrouw-r.nl  

Mevrouw R’s Stylinglessen: Maak de wereld mooier en begin met jezelf

Leger des Heils Reshare Store Den Haag en Mevrouw R. presenteren:

MevrouwR:Reshare:Workshop1

Ben je op zoek naar een eigen look? Houd je van vintage kleding maar vind je het moeilijk dit te combineren? Ben je prijsbewust? Zoek je graag producten uit op basis van duurzaamheid? Wil je graag een kleine bijdrage leveren aan een sociaal project?

Dan is deze workshop beslist iets voor jou. Nog leuker om te doen met je vrienden of familie. En gezien het assortiment van de Leger des Heils Reshare Store is er voor alle leeftijden zeker iets moois te vinden.

Ga mee op zoek naar authentieke stukken van hoge kwaliteit die je perfect kunt combineren met jouw eigentijdse kleding.

Mevrouw R’s Stylinglessen, vinden gedurende de maand september 2015 exclusief plaats in de Leger des Heils Reshare Store aan de Paviljoensgracht 35 te Den Haag.

Jouw persoonlijke wensen vormen de uitgangspunten om binnen het verrassende aanbod van Reshare te zoeken naar frisse en moderne tweedehandskleding waarin jij je goed voelt. Mevrouw R. geeft advies en ziet alles wat je zelf nog niet ziet.

Er is koffie/thee en iets lekkers aanwezig.

Vol inspiratie keer je huiswaarts. De gevonden kledingstukken kun je vervolgens met flair met je eigen garderobe combineren.

Aanvang 13.00 uur. Kosten.€ 35,00 p.p. Groepen vanaf vier personen 10% korting. Aanschaf kleding voor eigen rekening.

Vrijdag 11 september 2015
Zaterdag 12 september 2015
Zaterdag 19 september 2015
Zaterdag 26 september 2015

Opgeven of extra info via mail@mevrouw-r.nl of bel 06-10302358

Mevrouw R. is de eerste professionele Nederlandse mode en interieur-stylist gespecialiseerd in het adviseren van aankopen, gevonden in het tweedehands-scharrelcircuit.

MevrouwR:Reshare:Workshop3

 

Blijf zitten waar je zit en verroer je niet

Een blauwe haas met twee jongen, een rood en een geel. Onder de pootjes van de blauwe haas zit een rood-witte sticker met de tekst: Erzgebirge Hergestellt in der DDR. Daaronder het logo van Expertic.

Ik weet niet zeker of het een moeder is want er zitten geen geslachtskenmerken aan dit haasje. Maar blijkbaar vul ik het automatisch in: moederhaas met twee jongen.

Vandaag lees ik dat jonge hazen, na zonsondergang, terugkomen op de plek waar ze geboren zijn. Vaak gewoon in het veld. Moeder komt dan wat later en de jonge hazen worden gezoogd. Vader haas draagt niet zoveel bij aan de opvoeding. Na een kwartier gaat ieder weer zijn eigen richting op, dat is veiliger. Zowel cultureel als biologisch kan ik dus onderbouwen dat dit een moederhaas is met twee kinderen.

Eenvoudig uitgevoerd met houten eivormige lichaamsdelen. De pootjes, armpjes en oren zijn taps toelopende stukjes hout. Ik denk beukenhout. Op de lijfjes is een decoratief folkloristisch patroon aangebracht.

Expertic was een Oost-Duits merk dat Erzgebirge collector’s items maakte. Denk hierbij aan kerstdecoratie, notenkrakers en dergelijke. Speciaal voor de buitenlandse markt. In Amerika en West-Europa geliefd. Dat leverde natuurlijk interessante valuta op. Alles met de sticker van Expertic is gemaakt tussen 1968 en 1989. Na de val van de muur hield Expertic ook op te bestaan.

Het waren en zijn collector’s items omdat ze in beperkte oplage zijn gemaakt. Dit handwerk, uit de niet meer bestaande DDR, is een kwaliteitsproduct, toentertijd gemaakt door vakmensen.

Deze haasjes zijn rond 1970 gefabriceerd in Olbernhau.

En wat betreft dat stil zitten:

Op een dag zijn er twee liefdadigheidsmarkten. Van die markten waar je nog een verrassing zou kunnen tegenkomen. Volle tafels. Niets uitgesorteerd of ingedeeld, je moet er gewoon zelf een beetje erdoor heen rommelen. En dan maar zien wat er tevoorschijn komt.

De locaties heb ik in luttele seconden gescand. Op de eerste markt laat ik de meeste tafels links liggen, daar heb ik niets te zoeken.

Bij een kraam waar ik wel even stil sta vind ik deze DDR-haasjes.

Bij gevaar, in het wild op het veld, passen hazen de-blijf-zitten-waar-je-zit-en-verroer-je-niet-techniek toe. Wat een mazzel. Ze zitten de hele dag al stil. Hier bij deze dame van liefdadigheid zijn ze verstijfd van angst. Zoveel liefdadigheid maakt zelfs een haas bang.

Terwijl zij haar waar enthousiast aanprijst en mij bestookt met argumenten waarom deze hazen zo leuk zijn, pak ik ze op. Ik luister. Maar ik zag het al. Ik neem ze mee. Drie stijve haasjes.

Iets verderop zitten de dames van de inpakservice. Een knipt, de ander pakt in en de volgende plakt een plakbandje op het pakje. Wat zijn het toch lieve dames.

De steeds ouder wordende dames van liefdadigheid lijken wel van een uitstervend ras te zijn. Met hun kleinschalige liefdadigheidsmarkten, vol met verrassingen. Alsjeblieft, ga niet weg.

Blijf zitten waar je zit en verroer je niet…

In de ban van de man

Morgen is het in Utrecht Culturele Zondag. Het thema: In de ban van de Man. Wat een prachtig onderwerp.

Op vrijdag scheur ik in mijn bedrijfswagen naar Utrecht om mijn knipwerk af te leveren. Midden in de stad, vlak achter de Neude, is de prachtige designwinkel Springers. Het vormt een mooi contrast met mijn licht erotisch knipwerk. Het versterkt elkaar. Design wordt nog meer design en mijn knipkunst nog meer mijn knipkunst.

Het is mijn guilty pleasure. Zoals een muzikant iets kan spelen dat een beetje schuurt tegen de goede smaak, zo knip ik er schaamteloos op los.

Een mevrouw op een stip. Rode handschoenen en een roze slip.

Bij Mevrouw R. thuis valt er nu ook heel wat schoon te maken. In zeven weken tijd waren er drie kortlopende exposities met allemaal ander werk en genoeg overige zaken. Dat geeft rommel in de magnifieke villa.

Al die blote mannen. Dat vraagt om wat coördinatie mijnerzijds. Dus ik moet nu even aan de slag en roep alvast:

Tot morgen!

Vreemde gasten en geknipte mannen

Het komende weekend kunt u in Amersfoort de kunstroute Vreemde Gasten bezoeken. In historische panden door de  hele binnenstad kunt u werk bekijken van verschillende kunstenaars. Kijk op de website voor meer informatie.

Mevrouw R. is ook een vreemde gast en wel op het adres Drieringensteeg nr 1.

 

Volgende week kunt u tijdens de Culturele Zondag In de ban van de man in Utrecht licht-erotisch knipwerk zien.  Geknipt door Mevrouw R. voor u! Het is te bekijken in Springers Interiors Telingstraat2.

Er is nog veel meer te zien, te horen en te ondernemen tijdens deze CZ, kijk hiervoor op de site.

Mevrouw R. knipt nog even door en groet u vriendelijk.

Wanneer ik een dikke dochter heb mag deze niet bij de dansmariekes

dansmarieke marcheert met open armpositie

Nee, ik wil het niet hebben, mijn dochter bij de dansmariekes. Het is maar dat u het weet. Er zijn grenzen.

Gekleed in een te korte rok met een veel te dikke vleeskleurige panty door de feestzaal of op straat zwieren. Zo kort dat de ingeweven broek van de panty er onderuit floept. Bah. Net zo lelijk wanneer er onder de hotpants aan de voorkant zakjes tevoorschijn komen. Ik zag ze nogal vaak deze zomer.

Met haar witte laarsjes dan stampend voor de muziek uit. Gedurende het optreden moet dat arme kind goed opletten dat ze niet glibberend door de zaal getorpedeerd gaat worden. Dit vanwege bierplassen, veroorzaakt door vrolijke feestgangers die het glaasje toch niet meer zo goed kunnen vasthouden.
En wat te denken van handtastelijke dronkaards? Dan werkt die veel te korte rok ook niet mee in haar voordeel.

Het kostuum van de hierboven afgebeelde dansmarieke, met prachtige garnering van kant en toefjes, heeft iets 18e eeuws, met een plooienkraag en de cirkelflappen aan de mouwen. Het lijkt op een uniform.

Dansmariekes komen oorspronkelijk uit Frankrijk. Zij waren gezelschap voor soldaten, tijdens veldtochten. De dames deden de was en dansten voor de mannen. Dat was vast het begin van ander moois gedurende die donkere nachten in het veld…
Het leger zorgde voor het levensonderhoud van deze vrouwen.

De dansmariekes van vandaag zijn gemiddeld tussen de 8 en 18 jaar. Samen dansjes instuderen, gezellig in een busje naar een optreden en de spanning voorafgaand. Elkaar optutten in de kleedkamer. Dat zijn voor deze meisjes de highlights van het dansmarieke zijn. In feite is dansmarieke zijn niets meer dan jezelf mooi maken en laten bekijken. Laten frisse tieners daar nu net heel erg dol op zijn.

Ach, hoe onschuldig in feite. En dan die arme dochter van mij. Die mag niet meedoen met dit spektakel.

Nou kan ik dit makkelijk zeggen: ik heb namelijk helemaal geen dikke dochter. Het is een waanzinnig standpunt, zeker wanneer je echt een mollige dochter hebt. Ik hoorde deze tekst lang geleden. Die moet ik onthouden, die komt ooit nog eens van pas. Ik weet niet met wie ik meer medelijden heb: met moeder of met de dochter?

De onbekende soldaat, van vorige week, heeft haar net misgelopen. Zij was, laten we zeggen, een halve eeuw eerder. Maar goed, hij was ook heel druk bezig met zijn fiancee.

Onlangs werd ik door een ietwat strenge kolonel gewezen op het feit dat vrouwen belangrijk zijn voor het leger en de betrokken mannen.

“Natuurlijk zijn vrouwen belangrijk. Wat denk je dan? Het zijn jonge mannen!”

Ik schrok een beetje van de kolonel en slikte iets weg. Ik vroeg mij af hoe oorlog en liefde te combineren valt en wilde daar graag iets over weten.

U kunt dit weekend nog naar Festival de Basis. In de festivalshop presenteert Mevrouw R: de kleine Pop-Up Rariteiten- en Souvenirshop in de grote hangar. Ontstaan uit gesprekken met mensen die betrokken zijn of zijn geweest met oorlog en vrede en/of de voormalige vliegbasis Soesterberg.

Berlijn heeft Tempelhof maar wij hebben Soesterberg

Een wagen van Mevrouw R. voor hangar op voormalig Vliegbasis Soesterberg

Hoho, voordat u denkt: heeft die Mevrouw R. soms geen nieuwe rariteiten meer? Hebben we na twee jaar persoonlijke huisraad van haar het nu wel zo’n beetje gehad? Krijgen we nu alweer dat wagenpark onder onze neus geschoven? Eenmaal als laatste post en dan ook weer ermee beginnen, lekker makkelijk mevrouwtje. Zeker niets gedaan in de vakantie?

Het ligt anders. Bovenstaande foto illustreert juist de actuele ontwikkelingen rond het Onuitputtelijke Rariteitenkabinet en Mevrouw R. Afgelopen zondag 1 september ging ook voor haar het nieuwe culturele seizoen van start. Met een pilot voor het project: Vraag ‘t je Grootje was zij op de Uitmarkt in Utrecht te vinden.

Daarnaast is zij al enige tijd aan het werk voor het project op de voormalige vliegbasis Soesterberg. Hier is vanaf vrijdag 13 september 2013 twee weken lang het Festival De Basis te bezoeken. Mevrouw R. is één van de exposanten in de Festivalshop, waarvoor het centrale thema Oorlog en vrede in Nederland anno 2013 is.

De auto van Mevrouw R. staat op de foto voor een straaljagerhangar. Een afgesloten terrein, normaal gesproken niet toegankelijk voor publiek. Grote landingsbanen doorkruisen een verlaten landschap. Spannend en geheimzinnig. Inspirerend en tot de verbeelding sprekend. Proporties die voor de menselijke maat voor verwarring zorgen. Een plek met geschiedenis. Voelbaar wanneer je er bent. Ruig en stoer met bonkige bebouwing van shelters en hangars.

De afgelopen maanden heeft Mevrouw R. gesprekken gevoerd of gecorrespondeerd met mensen die beroepsmatig verbonden zijn of zijn geweest aan oorlog en vrede. Of op de basis Soesterberg hebben gewerkt.

Ik sprak wildvreemde militiaren in uniform aan met de vraag of ze wilden meewerken. Mevrouw R. zat aan tafel met stokoude maar scherpe veteranen, krasse knarren van ca. 85 jaar die ondertussen bier met bitterballen nuttigden. Iedere maand komen deze heren bij elkaar en een aantal keer mocht ik erbij zijn.

Deze verhalen hebben allemaal veel indruk gemaakt. Ze vormen het uitgangspunt voor de presentatie op vliegbasis Soesterberg: Mevrouw R. presenteert de kleine pop-up rariteiten- en souvenirshop in de grote hangar.

Niets wist ik van de militaire wereld. De openheid waarmee de mensen inzicht gaven in hun werk en alles wat daarmee samenhangt verschafte mij inzicht. In ieder gesprek vond ik ontroering of iets anders waardoor ik geraakt werd.

Van rechtlijnigheid was geen sprake. Onder de geïnterviewden bevonden zich ware poëten.

Oh ja en rariteiten? Die heb ik nog genoeg. Dus voorlopig ben ik nog niet klaar met u. Trouwens, wij van Mevrouw R. hebben ook nog een prijs te vergeven. Daarover ook binnenkort meer. Met alvast dank voor de inzendingen.

Mevrouw R. zweefde even door de plantenkas

Vorig weekend heeft Mevrouw R. aan een Kunstroute in Westvoorne meegedaan. Zij stond in een plantenkas met eigen werk, een kleine collectie rariteiten en gevonden kunst.

Soms zie ik verwarring en verbazing bij mensen wanneer Mevrouw R. in het openbaar optreedt. Mensen vinden het lastig te plaatsen: is Mevrouw R. een theaterspel, trekt zij verkleedkleren aan, wat verkoopt zij nu eigenlijk en hoe zit dat nu met haar en kunst?

Het zit toch anders. Mevrouw R. heeft net als iedere zichzelf serieus nemende professionele organisatie gewoon bedrijfskleding. Goed voor de dag komen bij de klanten is de eerste onuitwisbare indruk die je kunt maken en een goed bedrijfspak kan daaraan bijdragen. Dus geen verkleedkleren maar gewoon een professioneel arbeids-uniform.

Ook in het kader van deze professionalisering zal het wagenpark van Mevrouw R. binnenkort worden voorzien van autobelettering. Het resultaat zal worden getoond in de media.

Mevrouw R. speelt geen toneelstukje. Zij is juist heel erg overtuigd dat zij met haar Rariteitenkabinet de hele wereld zal veroveren. En dan ervoor zorgen dat de mens zijn alledaagse wereld net even iets mooier of op een ander manier kan bekijken.

Dat de rariteiten een prima middel zijn om met een grote groep te communiceren heb ik al eerder mogen ondervinden. Toeschouwers begrijpen dat mijn rariteitenkabinet geschikt is om op locatie te werken bij senioren, verzorgingshuizen en bij doelgroepen met Alzheimer. Herkenning voert de toeschouwer mee en spoort hem aan zijn verhaal te vertellen. Dan ontstaat er een gesprek en is Mevrouw R. gewoon blij.

In het bedrijfsleven heb ik te maken met een hele andere dynamiek. Het is nu eenmaal minder gebruikelijk in de zakelijke markt om rariteitenkabinetten in te zetten. De commerciële achtergrond van Mevrouw R. komt echter goed van pas. Hierdoor vormt zij een goede gesprekspartner met echter wel haar eigen taal.

Het loslaten van autonoom werk in de wereld is een spannend moment. Het geeft iedereen de mogelijkheid om te reageren en iedereen mag er dan iets van vinden of er iets over zeggen.

Afgelopen week kreeg ik alleen maar mooie reacties. De mooiste was van een hele lieve mevrouw die mijn lef om anders dan andere kunstenaars te zijn opvallend vond. Ik vind het vanzelfsprekend dat je als kunstenaar daar juist naar zoekt. Het gaat niet om het anders zijn maar omdat je het vermogen hebt om het anders te kunnen laten zien. Dat is de taak van de kunstenaar. Ik vind dit hierom dan ook een prachtig compliment. Ik zweefde een tijdje door de plantenkas.

De reacties van toeschouwers kunnen mij weer ontroeren. Ze kunnen mijn gedachten scherper aanzetten, mij soms laten zweven en een bevestiging zijn voor iets waar ik naar zocht.
U ziet pas het resultaat nadat ik in eenzaamheid eraan heb gewerkt. Ik schaaf bij waar nodig en pas dan kom ik ermee naar buiten. Een enkele intimus laat ik soms vooraf al iets zien.

Het blijft een eenzaam beroep. Gelukkig vaar ik daar wel bij.