Blijf zitten waar je zit en verroer je niet

Een blauwe haas met twee jongen, een rood en een geel. Onder de pootjes van de blauwe haas zit een rood-witte sticker met de tekst: Erzgebirge Hergestellt in der DDR. Daaronder het logo van Expertic.

Ik weet niet zeker of het een moeder is want er zitten geen geslachtskenmerken aan dit haasje. Maar blijkbaar vul ik het automatisch in: moederhaas met twee jongen.

Vandaag lees ik dat jonge hazen, na zonsondergang, terugkomen op de plek waar ze geboren zijn. Vaak gewoon in het veld. Moeder komt dan wat later en de jonge hazen worden gezoogd. Vader haas draagt niet zoveel bij aan de opvoeding. Na een kwartier gaat ieder weer zijn eigen richting op, dat is veiliger. Zowel cultureel als biologisch kan ik dus onderbouwen dat dit een moederhaas is met twee kinderen.

Eenvoudig uitgevoerd met houten eivormige lichaamsdelen. De pootjes, armpjes en oren zijn taps toelopende stukjes hout. Ik denk beukenhout. Op de lijfjes is een decoratief folkloristisch patroon aangebracht.

Expertic was een Oost-Duits merk dat Erzgebirge collector’s items maakte. Denk hierbij aan kerstdecoratie, notenkrakers en dergelijke. Speciaal voor de buitenlandse markt. In Amerika en West-Europa geliefd. Dat leverde natuurlijk interessante valuta op. Alles met de sticker van Expertic is gemaakt tussen 1968 en 1989. Na de val van de muur hield Expertic ook op te bestaan.

Het waren en zijn collector’s items omdat ze in beperkte oplage zijn gemaakt. Dit handwerk, uit de niet meer bestaande DDR, is een kwaliteitsproduct, toentertijd gemaakt door vakmensen.

Deze haasjes zijn rond 1970 gefabriceerd in Olbernhau.

En wat betreft dat stil zitten:

Op een dag zijn er twee liefdadigheidsmarkten. Van die markten waar je nog een verrassing zou kunnen tegenkomen. Volle tafels. Niets uitgesorteerd of ingedeeld, je moet er gewoon zelf een beetje erdoor heen rommelen. En dan maar zien wat er tevoorschijn komt.

De locaties heb ik in luttele seconden gescand. Op de eerste markt laat ik de meeste tafels links liggen, daar heb ik niets te zoeken.

Bij een kraam waar ik wel even stil sta vind ik deze DDR-haasjes.

Bij gevaar, in het wild op het veld, passen hazen de-blijf-zitten-waar-je-zit-en-verroer-je-niet-techniek toe. Wat een mazzel. Ze zitten de hele dag al stil. Hier bij deze dame van liefdadigheid zijn ze verstijfd van angst. Zoveel liefdadigheid maakt zelfs een haas bang.

Terwijl zij haar waar enthousiast aanprijst en mij bestookt met argumenten waarom deze hazen zo leuk zijn, pak ik ze op. Ik luister. Maar ik zag het al. Ik neem ze mee. Drie stijve haasjes.

Iets verderop zitten de dames van de inpakservice. Een knipt, de ander pakt in en de volgende plakt een plakbandje op het pakje. Wat zijn het toch lieve dames.

De steeds ouder wordende dames van liefdadigheid lijken wel van een uitstervend ras te zijn. Met hun kleinschalige liefdadigheidsmarkten, vol met verrassingen. Alsjeblieft, ga niet weg.

Blijf zitten waar je zit en verroer je niet…

Schrijf een reactie

*